Let op: nieuwe website en blog LVTPR

Het kan zomaar zijn dat je hier terecht bent gekomen vanuit Google. Of misschien had je onze blog nog wel in je favorieten staan en vroeg je je af waarom we niets nieuws meer posten? Daar is een goede reden voor.

LTVPR heeft namelijk een volledig vernieuwde website, met daarop alles over onze mensen, diensten en klanten. En mooier nog: ons blog is geintegreerd op deze nieuwe website. Voortaan bezoek je dus www.lvtpr.nl en www.lvtpr.nl/blog voor alles rondom kleurrijke communicatie en pr.






Een kleurrijke én inspirerende opening

Voor degenen die het gisteren hebben gemist, hierbij een korte sfeerimpressie van het spetterende openingsfeest van het nieuwe LVTPR-pand aan de Veilingweg 5 in Bunnik.

Het begon gelijk goed met een inspirerende aftrap door Wim Daniëls. Over PR voor Wimmen, klankwoorden, dialect en het ontstaan van het alfabet. Na taalpraat was er tijd voor marketing, en niet zomaar marketing – feminine marketing. Mabel Nummerdor van SparkAvenue legde uit hoe breinen van mannen en vrouwen in de meeste gevallen van elkaar verschillen. En waarom het handig is om bij je uitingen ook (of vooral) rekening te houden met vrouwen, want ze beslissen meer dan je denkt. Als stevige afsluiter van de inspiratiesessies was daar Bert Brussen. Die, zoals we van hem gewend zijn, geen blad voor de mond nam als het gaat om zijn mening over PR-bureaus. De schrijnende gevallen van hoe het niet moet kwamen duidelijk uit de verf. En hoewel wij ons in de meeste gevallen niet aangesproken hoefden te voelen, leerden wij er toch ook weer van.

Tot zover het inhoudelijke gedeelte…op naar het ‘lintje-knip-moment’. Ja, dat gingen we dus anders doen. Geen lintje, maar een ballonnenwand te lijf gaan met een schaar. En dat deden Charly en de burgermeester van Bunnik, Hans Ostendorp, dan ook vol overgave.

Daarna was het tijd voor muziek, een dansje, heerlijke hamburgers en eetbare zaken op stokjes en met zorg uitgekozen wijnen uit Italië. Dit bleek de perfecte combinatie, want de sfeer zat er goed in – de eindtijd van acht uur werd dan ook lichtelijk overschreden. Ook zagen we dansende journalisten (we noemen geen namen). Kleurrijk, inspirerend en helemaal top, zo omschrijven we de opening zelf.

PS benieuwd naar ons nieuwe onderkomen? Kom gerust eens langs om te proeven van onze goede koffie of om rustig tussen afspraken door even te werken via WiFi.

Met open armen


Achteloos rijd je vaak over een kantorenterrein. Zo nu en dan kijk je eens naar de naamborden en naar binnen om te zien hoe dat bedrijf is ingericht, en vaak blijft het daarbij. Toch heeft elk bedrijf een verhaal, een oprichter, doorbraakmoment, onderscheidend vermogen en ambitie. Het is ons vak om bedrijven te helpen dat verhaal te vertellen. Dat doen we dagelijks met veel plezier en goede resultaten. We volgen de nieuwste trends en schakelen de nieuwste media en tools in om het resultaat te optimaliseren.

Vandaag openen we ons nieuwe LVTPR-pand. Het begin van een nieuw hoofdstuk in ons bestaan. Een plek waar al onze veelkleurigheid samenkomt. De specialismen in de pr, sociale media, content en vormgeving zijn nu bij elkaar ondergebracht in één enkel pand. Een inspirerende plek waar we inmiddels met veel enthousiasme in alle synergie al hard aan het werk zijn voor onze klanten.

Vandaag hebben we op onze bovenverdieping ook het eerste mini-seminar gehouden. Er zullen er nog vele volgen. Bovendien biedt het pand ruimte voor onze klanten om eens op een andere plek te werken of te vergaderen. Vandaag precies achttien jaar geleden betrok ik samen met mijn eerste personeelslid het eerste LVTPR-kantoorpand. Het was een pijpenlaatje aan de Oudegracht in Utrecht. Vier jaar later, barstten we uit de voegen en verhuisden we met tien man naar de Kosterijland in Bunnik. Daar vormde zich het zenuwcentrum van ons bedrijf, inmiddels met vertakkingen naar Amsterdam en Brussel.

Nu, na veertien jaar Kosterijland, was het een logische stap om in het ideaal gelegen Bunnik uit te kijken naar een nieuw pand om onze ambities verder te ondersteunen. Dat pand vonden we. Aanvankelijk was het niet meer dan een bouwtekening, maar zelfs op papier was het liefde op eerste gezicht. Een eigen en eigenwijs pand, tegen de economische stroom in. Het feit dat het de moeite waard was dit pand te bouwen, is ook voor Bunnik een bevestiging dat het een perfect werkklimaat heeft. De aanwezigheid vandaag van burgemeester Ostendorp van Bunnik bevestigt dat de gemeente zelf ook oog heeft voor ondernemerschap.

En voor mijzelf? Een kroon op achttien jaar heel hard werken. Het bewijs dat ik mijn ideeën samen met mijn medewerkers kan omzetten in daden en concrete resultaten voor klanten. En ik ben vooral enorm trots op mijn mensen, alle veertig, verdeeld over de drie LVTPR-kantoren. Dus, als je me vandaag treft met een grote glimlach op mijn gezicht, dan weet je waarom en wat mijn verhaal is.

Vanaf vandaag staan de deuren van ons gloednieuwe pand officieel voor iedereen open. Dus mocht je een keer langs willen komen voor een kop koffie, advies of een baan. We ontvangen je met open armen.

Charly

De top vijf kenmerken van het nieuwe LVTPR-pand

LVTPR is vanaf vandaag officieel in het nieuw - we openen ons pand met een te gek openingsfeest. Op zo’n honderd meter van ons oude pand, is onze nieuwe werkplek verrezen. Een eigen gebouw met drie verdiepingen, voor het eerst bewoond door ons team. Daar zijn we best trots op. Daarom: een top vijf kenmerken van ons nieuwe pand aan de Veilingweg 5 te Bunnik.

Nummer 5: de locatie
LVTPR hoort bij Bunnik. En Bunnik bij LVTPR. Daarom zitten we nog steeds in dat prachtige dorp op zo’n tien minuten van Utrecht. Recht aan de toegangsweg. Nu ook met ons nieuwe logo op de voorpui. Mooi!

Nummer 4: drie verdiepingen
Het nieuwe LVTPR-gebouw is helemaal van ons. Eerder stonden we een afdeling af aan een ander bedrijf. Prima, maar dit nieuwe gebouw geeft veel meer mogelijkheden. De begane grond heeft vergaderruimtes, een kantoor voor onze vormgevers en een ruimte voor de schrijvers/content creators. Op de eerste verdieping werken onze pr-consultants op een open vloer. Een prettige verdeling.

Nummer 3: flexwerkplekken
Omdat onze klanten zeer belangrijk zijn, bieden we hen graag mogelijkheden om hier te werken. Verbind met ons draadloze netwerk en je kunt aan de slag. De koffie staat hier altijd klaar.

Nummer 2: de brainstorm-/ontvangstruimte De tweede verdieping is onze kantine. Dat is al bijzonder. Een groot voordeel van deze etage is dat hij ook te gebruiken is als creatieve brainstormruimte, voor het ontvangen van gasten en het organiseren van allerlei bijeenkomsten of evenementen. Je bent binnenkort van harte welkom om hier te komen kijken.

Nummer 1: het dakterras
De onbetwiste nummer één is ons eigen dakterras. Zeker nu de zomer er langzaam aankomt, is er geen fijnere plek voor een vrijdagmiddagborrel. Met de hele middag zon – mits onze weergoden het toelaten.

Bonus: wat we achterlaten
Ons goede oude pandje aan de Kosterijland ziet er nogal leeg uit. Ook hier geldt: partir, c’est mourir un peu.


Twinterview Deel XXVI: Marieke Duijts (Wow!Works i.h.k.v. Eurovisie Songfestival)

Marieke Duijts is cliënt director bij Wow!Works en is in die rol event-coördinator bij het Eurovisie Songfestival. Dit jaar vond dit grote Europese evenement plaats in Bakoe, Azerbeidzjan. Met Joan Franka als Nederlandse deelneemster aan (helaas alleen) de halve finale, ondervroegen we Marieke over haar rol bij dit festival en hoezeer een land als Azerbeidzjan een stempel drukt op dit evenement. Omdat Marieke zich deze week aan een strak tijdschema moest houden – en het daar drie uur later is dan hier – vond dit twinterview voor het eerst plaats om 10.00 uur in de ochtend. Marieke (@mariekeduijts) was deze ochtend net weer wakker na een uitgelaten tweede halve finale.

@LVTPR: Net weer wakker na een bijzondere halve finale. Hoe was het? Vind je het terecht dat Joan eruit ligt?


@LVTPR: We zijn er als Nederlanders inmiddels aan gewend. Wat is jouw rol precies tijdens een groot evenement als het Eurovisie Songfestival?

“Ik ben event-coördinator bij de European Broadcast Union (EBU). Ik werk aan het evenement met de pers. Dat alles in een enorm perscentrum. Daarnaast geef ik samen met een collega leiding aan het een team van veertien vrijwilligers van http://www.eurovision.tv/.”

@LVTPR: Wat is de grootste uitdaging bij het in goede banen leiden van het festival in een land als Azerbeidzjan?

“Zo’n grote tv-show brengt altijd superveel uitdagingen met zich mee, in welk land het ook wordt gehouden. Een belangrijke hier in Bakoe was toch wel de techniek. Alle licht- en geluidsinstallaties zijn hier naartoe gebracht.”

@LVTPR: Wat is het gekste wat je daar tot nog toe hebt meegemaakt?

“Ik heb tot nu toe vooral heel veel leuke en gekke dingen meegemaakt. Het Nederlandse feest was bijvoorbeeld super. Dat was overigens al wel voordat Joan had gezongen. We hebben gefeest op een terras van een Nederlandse eigenaar, met honderden dansende mensen eromheen. Heel leuk!”

@LVTPR: En merk je nog iets van de cultuurverschillen tussen Azerbeidzjan en Nederland?

“Natuurlijk! Maar dat is in elk land. Wij hebben een zeer internationaal georiënteerde organisatie, dus we zijn eraan gewend. Dat maakt het juist interessant.”

@LVTPR: Tot slot, welk land is volgens jou morgen de grootste kanshebber op de overwinning? (dit was dus voor de finale, red.)

“Tja, dat weet je dus nooit bij het Eurovisie Songfestival! Ik vind Zweden heel tof, Estland mooi, Italië jazzy. We zullen het zien zaterdag! ” (Achteraf bleek Zweden de winnaar, dus dat heeft Marieke goed gezien, red.)

Dit is het 26e in een serie LVTPR-twinterviews. Een kort gesprekje met iemand uit de wereld van communicatie, pr, pers, media of journalistiek, gehouden via Twitter. LVTPR (@lvtpr) stelt de vragen. De geïnterviewde antwoordt via zijn of haar persoonlijke account. Het LVTPR-twinterview vindt elke vrijdagmiddag om/rond 16.00 uur plaats. Ook meedoen? Stuur gerust een mailtje aan social@lvtpr.nl.

Neuspeuteren in de file

Social media zijn een verrijking van het leven. Communiceren was nog nooit zo eenvoudig en leuk. Maar er is ook een andere kant. Social media geven een vals gevoel van anonimiteit. Reden waarom sommige mensen meer informatie over zichzelf, hun familie en vrienden delen dan soms gezond is. Omdat social media relatief nieuw zijn, overzien we niet altijd de consequenties van het gebruik ervan. Maar internet heeft een immens geheugen. Een overpeinzing van de gevaren van social media.

Aleid Truijens (columnist bij de Volkskrant) constateerde begin dit jaar in haar column dat zwijgen op sociale media chique wordt. Je onderscheidt je namelijk pas echt als je géén Twitter-account hebt, zegt ze. Daar is echter niets van te merken, want het gebruik van Twitter neemt eerder toe dan af. Zwijgen is ook niet het antwoord op de nadelen van social media. Het is vooral een kwestie van ermee leren omgaan. De grote vraag is: delen we over twintig jaar nog steeds alles klakkeloos met volslagen onbekenden? Want dat is wat we momenteel doen.

De website Who’s Watching verwoordt het mooi:
  • het internet geeft een vals gevoel van anonimiteit;
  • het gebrek aan fysieke interactie biedt een vals gevoel voor veiligheid en
  • veel mensen schrijven informatie gericht aan vrienden en familie, maar vergeten dat de hele wereld kan meelezen.
Je zou het gevoel kunnen vergelijken met autorijden. De auto geeft ook een vals gevoel van veiligheid en anonimiteit. Veel mensen zitten in de file in hun neus te peuteren, zonder te beseffen dat anderen dit kunnen zien. Dat is wat ook speelt in social media.

Spijt
Steeds vaker hoor je verhalen over mensen die spijt hebben dat ze persoonlijke informatie – al dan niet bewust - hebben gedeeld met de wereld. Die spijt heeft vaak te maken met de gevolgen. Drie negatieve gevolgen die veel voorkomen:
  • Spijt van een post - de informatie die je geeft of de mening die je deelt, blijft nog jaren toegankelijk. Waar je in een gesprek met mensen woorden kunt terugnemen, kan dat op een website of sociaal platform niet of nauwelijks.
  • Problemen bij een sollicitatie - een werkgever (ook een toekomstige) heeft toegang tot jouw informatie. Dit geldt trouwens ook voor verzekeraars, banken en scholen.
  • Misbruik van gegevens - persoonlijke informatie is te misbruiken door identiteitsdieven, spammers en stalkers.
Natuurlijk is het ieders eigen keuze om informatie via internet te delen. Die keuze hebben kinderen echter niet. Neem Babyblogs. Het verbaast mij wat ouders daar opzetten voor en over hun kind. Zo staat er bijvoorbeeld een verslag van ouders met een kind met kanker. Dit lijkt me niet prettig, zeker niet als een toekomstige werkgever, bank of verzekeraar dit leest. Dit kan namelijk invloed hebben op een baan, een verzekering of een hypotheek. Wat ik ook nog wel eens zie is dat mensen vakantiefoto’s op hun blog plaatsen, inclusief naakte kinderen spelend op het strand. Met mogelijk misbruik tot gevolg.

Wees bewust van wat je deelt
Ik pleit niet voor het vermijden van social media en internet, maar voor bewustwording van wat je post. Bedenk altijd wie jouw berichten kan lezen. En wil je iets alleen met een beperkte groep delen? Er zijn veel manieren om informatie af te schermen. Op Twitter kun je bijvoorbeeld alleen tweets schrijven voor mensen die je toestemming geeft om te volgen. Dit doe je simpel door op het tabblad Account op Twitter.com de tekst ‘Mijn tweets afschermen’ (Protect my updates) aan te vinken. Ook je Facebook-updates kun je beschermen tegen pottenkijkers onder Account/privacyinstellingen. Om je profiel voor vreemden af te schermen kies je voor ‘alleen vrienden’. Zie deze opties als het blinderen van je autoramen, zodat je rustig kunt neuspeuteren in de file. De keus is aan jou.

Naomi

BZV: over de speld en de hooiberg




Ik geef het maar direct toe, ik ben fan van Boer Zoekt Vrouw. En hoera, vorige week zondag was daar zomaar een nieuwe aflevering: het begin van een nieuw BZV-seizoen! Het kan niemand zijn ontgaan, want de media-aandacht voor dit fenomeen doet niet onder voor een EK-finale of Tweede Kamerverkiezing. Enkele minuten na aanvang van de uitzending was #BZV al trending topic op Twitter. En de afgelopen dagen was er vrijwel geen krant te vinden die niet minimaal één redactioneel artikel aan het programma – of mogen we zeggen: fenomeen – besteedde. Hoe kan dit?





Pr-succes


De Telegraaf weet het al zeker: boer Henk wordt de publiekstrekker van het nieuwe seizoen. Twee redacteuren mochten de krant openen met een artikel over Henk die nu al "...door miljoenen kijkers in het hart [is] gesloten" . Ook de ‘serieuze’ pers laat zich niet onbetuigd. De Volkskrant, NRC Handelsblad en HP/De Tijd en vele, vele andere media schreven de afgelopen dagen over 'de nieuwe boeren'. En vergeet ook vooral niet de hilarische parodieën van LuckyTV. Trouwens ook deze blog draagt bij aan de buzz rondom dit programma. En oh ja, de politie doet ook nog een duit in het zakje. Die probeert zelfs boeven te vangen met #bzv.







X-factor


Wat maakt het programma zo spraakmakend? Ik denk dat het succes in een combinatie van drie factoren zit:


  1. De romantische sfeer die wordt gecreëerd rond het boerenleven. Rustieke boerderijen (met dito interieurs) in weidse open landschappen, dartelende lammetjes, en noeste hardwerkende boeren. De megastallen, mestoverschotten, Q-koorts, preventieve ruimingen en EHEC-komkommers lijken verder weg dan de boerderij van boer Johan (nu al een van mijn persoonlijke favorieten).

  2. De authenticiteit van de boeren zelf. Ik kan mij werkelijk niet voorstellen dat er één gesprek van te voren gescript is, en dat maakt het geloofwaardig.

  3. Yvon Jaspers. Natuurlijk. Zij stelt de boeren kennelijk zo op hun gemak dat ze camera lijken te vergeten en hun diepste gevoelens met haar delen.



Ideaalbeeld


Zou het – met deze regels in het achterhoofd – niet mooi zijn om de X-factor van #BZV toe te passen op ieder pr-plan? De presentatie van het boerenleven is namelijk marketing; je creëert een imago dat appelleert aan het ideaalbeeld dat veel mensen hebben van het boerenbestaan. Wees authentiek, dat is iets wat we blijven benadrukken in de pr. Geloofwaardigheid duurt nog altijd het langst. En ten slotte is daar de professionaliteit van Jaspers. Zij weet als geen ander een brug te slaan tussen de boeren en hun gevoelswereld. Daarmee is zij de ideale pr-dame voor de boerenstand in Nederland. De negatieve beeldvorming over de agrarische sector verdwijnt zo als een speld in een hooiberg.



Het wordt een lange zomer wachten op de boeren en hun liefdesgeluk, want pas in het najaar zien we hoe het verder gaat met Hans, Henk, Henrieke en de andere agrariërs. Ik ben benieuwd.



Nienke




 
lvtpr-IBTimes-India © 2010 | Designed by Chica Blogger | Back to top