TomTom vindt zijn weg naar LVTPR!

Al jaren zijn we onder de indruk van TomTom, de navigatiesystemen van Nederlandse bodem. Als gebruikers, maar ook als communicatiemensen, want het is een schoolvoorbeeld van technologisch vernuft, gecombineerd met uitstekende marketing. We zijn dan ook extra enthousiast dat we nu voor TomTom de pr in Nederland gaan uitvoeren! TomTom profileert zich als verkeersautoriteit die klanten letterlijk op weg helpt. Hiervoor zetten we een cross-mediale campagne in met originele ideeën, die samen een serieuze boodschap overbrengen aan de passende doelgroepen. Meer info ook op: http://bit.ly/tomtomkiestlvtpr

Marije, Joost, Bob en Cas

Google Translate-vermaak

Jalalalala, jalalalala
Ik ben gekomen om u oheo,
je was verlegen oheo.
Loop de hele dag oheo,
oheo voordat ik je iets vragen.

Klinkt bekend in de oren? Of niet? Dit stukje tekst is geïnspireerd op ongeëvenaarde poëzie van misschien wel ’s lands bekendste ‘zanger’: Frans Bauer. Maar wat klopt er dan niet? Dat zal ik je vertellen: de tekst is ten prooi gevallen aan het vertaalmonster dat schuilgaat onder de naam ‘Google Translate’.

Geknipt, geplakt en geschoren
Ik ben zelf tekstschrijver bij LVTPR. Ik zie dan ook dagelijks vele teksten voorbij komen. En ja, daar zitten er ook bij die zijn gekielhaald door het Google-schip. Oftewel: Nederlandse teksten die rechtstreeks zijn geknipt, geplakt en geschoren in Google Translate. Het is soms zelfs zo erg dat inhoud van de vertaalde versie in de verste verte niet meer communiceert wat er in het origineel stond.

Ik geef toe: zelf gebruik ik Google Translate ook. Al is dat vooral om een beeld te krijgen van langere artikelen in een taal als het Spaans. Het meest schokkende is echter dat ik hier en daar tekst gepubliceerd of uitgestuurd zie worden die rechtstreeks uit Google Translate lijkt te komen. Webteksten of persberichten brengen zo ineens een heel andere boodschap over. Laat staan dat ze grammaticaal en tekstueel boordevol fouten zitten.

Bestaansrecht
Toch stelt het foutenfestival van de heren van Google me ook gerust. Het betekent namelijk dat onze baan als tekstschrijvers voorlopig nog voldoende bestaansrecht heeft. Een tekst is namelijk niet door een computer te vertalen. Zeker niet als het dezelfde boodschap moet communiceren. Daarom denken wij breder en laten we soms te krampachtig vertaalde zinnen los. Zo klopt het tekstueel en grammaticaal weer. En blijft de kracht van de over te brengen boodschap behouden. Want dat is uiteindelijk waar het om draait: een foutloze en duidelijke tekst die de doelgroep raakt. En dat kan alleen een mens. Of Frans Bauer uiteraard.

Oh, en mocht je je afvragen hoe de krom vertaalde Frans Bauer-tekst is ontstaan? Dat is een kwestie van tweemaal zijn proza heen en weer vertalen in de Google Translate-machine. Van het Nederlands naar het Engels en weer terug. Dat levert soms bijzonder grappige resultaten op, zeker voor ‘taalnerds’ zoals ik.

Michel

Einde van een tijdperk

LVTPR is opgenomen in het wereldwijde netwerk van Automotive PR (APR). Onder de naam APR Benelux treden we op als Benelux-vertegenwoordiging van dit netwerk. Dat betekent onder andere dat we op het internationale APR-blog onze mening over de automotive-sector mogen geven. Collega Cas Heuvelmans schreef een (Engelstalige) blog over het verdwijnen van auto’s uit de jaren zeventig, tachtig en negentig van de vorige eeuw uit het straatbeeld.

Wijn 3.0?

Eindelijk vakantie. Met de auto naar Frankrijk. Het weer zit wat tegen, dus in plaats van lekker te surfen, maak ik kennis met de plaatselijke wijnindustrie. En ik kan het niet laten om op zoek te gaan naar de communicatie-uitdagingen die hierbij komen kijken. Hoe zorg je er als Franse wijnboer voor dat je wijn gekocht wordt in het buitenland? Hoe onderscheid je je in deze gigantische markt? Mijn uitvalsbasis is Chateau le Breuil Renaissance in Begadan, Médoc, Gironde.

Supermarktwijnen komen uit heel de wereld – van Zuid-Afrika tot Australië en van Argentinië tot Italië. De Franse wijnen zijn in kleine getale vertegenwoordigd. Vreemd eigenlijk, want dit is het land dat bekend staat om zijn goede wijnen. Je vindt hier niet alleen grote chateaus, maar overal langs de weg zie je bordjes staan met daarop dégustation en cave.

Philippe, eigenaar van Chateau le Breuil Renaissance, vertelt dat het heel lastig is om alle 100.000 flessen die het chateau jaarlijks produceert af te zetten tegen een goede prijs. De flessen die in 2009 zijn geproduceerd, gaan pas september dit jaar de winkel in. 2009 was een heel goed jaar, net als 2005. Er zit een hele strategie achter wanneer welk jaar beschikbaar komt voor de verkoop. Komt 2009 te vroeg op de markt, dan komt de verkoop van de flessen van 2010 onder druk te staan. Los van de concurrentie van andere merken, concurreren je eigen flessen dan ook nog eens met elkaar. Philippe promoot zijn wijn op speciale wijnbeurzen in de Verenigde Staten, China en Frankrijk. Hij ontvangt persaanvragen, maar heeft er de mankracht niet voor om deze allemaal af te handelen. Laat staan er proactief mee aan de slag te gaan.

Op internet vind ik minder kasteeltjes dan rijdend door het Franse landschap. Een brochure of proefnotities kun je meekrijgen, maar van social media hebben ze hier nog niet gehoord. Of een QR-code een fles aantrekkelijker zou maken, betwijfel ik. Hoewel? Als ik zo’n code op een fles in de winkel zie en wordt doorverwezen naar een website met informatie over de wijn, een smaakbeschrijving en tips van gerechten om ’m bij te drinken…dat lijkt me wel handig. Eenmaal aan tafel kan ik op Facebook delen welke wijn ik drink en wat ik ervan vind.

Als wijnmaker kun je nog flink wat stappen maken om jezelf te laten opvallen en binding te krijgen met je doelgroep. Het blijft een uitdaging om de fles wijn uit de Médoc in de Nederlandse supermarkt te krijgen.

Wie nieuwsgierig is naar de Chateau le Bruiel Renaissance 2008 en kans wil maken op een flesje, volg me op @Amvanbaal en stuur een leuke tweet met daarin @lvtpr en #wijn.

Annemieke

Why Instagram rules

Wie een beetje actief is op platformen als Twitter, Facebook en Flickr moet ze vroeg of laat een keer voorbij hebben zien komen: Instagram-foto’s. Het mobiele platform voor het delen van foto’s had binnen negen maanden na lancering al 5.000.000 gebruikers. Ter vergelijking: zowel Twitter als Facebook hadden er binnen dezelfde periode niet meer dan 1.000.000. Uiteraard lift Instagram min of meer mee op het succes van Facebook en Twitter, maar toch: Instagram kent een opvallend snelle groei in zijn eerste kwartalen. En dat allemaal met slechts vier werknemers in dienst. Ik ben zelf een actief gebruiker en krijg regelmatig vragen over het hoe, wat en waarom van Instagram. Een mooie aanleiding om er eens een blogpost aan te wijden: wat zijn de belangrijkste functies, wat is de mechaniek en hoe kun je het inzetten?

Veel mensen gebruiken Instagram vooral voor het toevoegen van een kekke filter of een dito effect aan eigen genomen foto’s. Deze kiekjes krijgen zo een net wat hippere uitstraling. Vervolgens zijn ze met een simpele handeling gemakkelijk te delen met vrienden en kennissen via sociale platformen.

Sociaal platform

Toch ontdekken steeds meer mensen dat Instagram eigenlijk een sociaal platform op zich is. Een platform met veel vergelijkbare functies als bijvoorbeeld Twitter. Je kunt mensen volgen en je kunt gevolgd worden. Alleen post je foto’s in plaats van korte, tekstuele updates. Deze kun je al dan niet voorzien van een gevat bijschrift. Alle foto’s verschijnen in een tijdslijn, zoals we die ook kennen van andere platformen. Uiteraard zijn deze foto’s te waarderen (like!) en kun je een reactie achterlaten. In de bijschriften of in de reacties benoem je andere gebruikers (@-mention) en het gebruik van (hash)tags werkt op precies dezelfde manier als op Twitter. Anders dan bij Twitter, kent Instagram een onderdeel ‘popular’. Dit bevat de populairste (en/dus mooie) bijdragen van Instagrammers wereldwijd. Een praktische manier om nieuwe, getalenteerde (amateur)fotografen te ontdekken, om te volgen.

Zoals je kunt zien (screenshots onder en boven), is de interface en techniek achter Instagram vrij simpel, duidelijk en herkenbaar. Toch heeft het platform in mijn ogen qua gebruik enkele grote voordelen ten opzichte van sommige andere sociale platformen. De eerste is vrij voor de hand liggend: een beeld zegt meer dan duizend woorden. Dit mag dan een cliché zijn, maar Instagram bevestigt dit eens te meer.

Zeker voor visueel ingestelde personen (zoals ondergetekende) zijn de foto-updates een plezierige afwisseling bij de tekstuele content die je vooral op (micro)blogs ziet. Bovendien: je neemt (letterlijk) een kijkje in iemands leven en werken en krijgt daardoor een veel completer beeld van iemand. Het effect van ‘engagement’ is zo vele malen sterker. Het zal je in ieder geval niet snel gebeuren dat je een Instagrammer in real life niet herkent. Iets wat bij Twitter nog wel eens gebeurt.

Instagram voor marketing/pr?

Als ik vanuit mijn vakgebied naar Instagram kijk, zie ik aan de ene kant veel interessante toepassingen. Anderzijds ben ik ook huiverig; Instagram is op dit moment nog heerlijk ‘onvervuild’ en zonder veel commerciële boodschappen. Toch zijn er al een handjevol grote bedrijven die op Instagram de gulden middenweg hebben weten te vinden, bijvoorbeeld Red Bull, Gucci, Levi’s en Starbucks. Instagram biedt bedrijven en/of vertegenwoordigers van bedrijven vooral kansen op het gebied van transparantie. Bijvoorbeeld door evenementen, productlanceringen en andere activiteiten van mooie beelden en sneak-peeks te voorzien of foto-wedstrijden te organiseren. Of door fans een kijkje te gunnen bij de mensen achter het logo.

Contentstrategie

Het medium is uitermate geschikt voor personal branding, vooral als je het integreert in je digitale voetafdruk. Met name de mensen en bedrijven die een (soort van) contentstrategie hanteren, winnen in rap tempo aan populariteit op Instagram. De eerder genoemde bedrijven zijn hier een voorbeeld van. Als individu kun je echter ook een contentstrategie hanteren. Zo plaats ik zelf elke morgen een #goedemorgen #quote op Instagram (en daarmee ook op Twitter en Facebook). Je creëert hiermee een verwachting bij mensen, waardoor ze terugkeren. Daarnaast is het natuurlijk leuk om de enthousiaste reacties te lezen. Uiteraard is dit slechts een eenvoudige vorm. Het geeft echter wel de toegevoegde waarde van Instagram weer.

Gebruik maken van Instagram kan ook zonder actief deel te nemen.  Volg gewoon eens een aantal actieve gebruikers. Leuke Nederlandse Instagrammers zijn (onder vele anderen) bijvoorbeeld @jeanique, @sabinedewitte, @spems, @sannew en/of @oeufje. Oh, en Anouk Timmerman is via haar weblog bezig met het samenstellen van een top 10 van Nederlandse Instagrammers. Dat houden we even in de gaten, dus.

Show me the tools

Tot slot nog een aantal leuke/nuttige tools, die gebruik maken van de API van Instagram:

• Met InstaFB zet je nieuwe en oude Instagram-foto’s automatisch in een Facebook-album. Wanneer je foto’s op de normale manier via de app deelt, verschijnen deze alleen als post op je wall.

• Instawar is een soort HOT or NOT voor Instagram-foto’s. Je krijgt elke keer twee foto’s te zien, waarbij je je voorkeur kan uitspreken. Een leuke manier om nieuwe foto’s en fotografen te ontdekken.

• Via Prinstagram kun je van je Instagram-foto’s stickers, albums, etc. laten maken.

• Tweegram is een app waarmee je eenvoudig foto’s met tekst maakt. Ideaal voor quotes en voor tekstwerkers.

• Inkstagram is een online tooltje waarmee je makkelijk je foto’s, reacties en contacten kunt beheren.

• Met Statigram kun je allerlei statistieken van jouw content bekijken.

Meer tools zijn hier en hier te vinden. Aanvullende tools, tips en tricks? Laat ze achter in de comments!

Joost

Bovenstaand artikel verscheen eerder op Marketingfacts.