Interessant artikel op de site van de Telegraaf vandaag. Wat blijkt, ondanks alle aandacht die ervoor is in de media, blijken sociale netwerksites als Hyves en MySpace helemaal niet zoveel te worden gebruikt door de Nederlandse jeugd. Tenminste, in vergelijking tot andere landen. De jeugd verkiest toch de echte ontmoeting boven de virtuele. Zelf heb ik me ook eens laten verleiden tot een Hyves-pagina. Zoals wel meer ‘oudere jongeren’, want de meeste LVT’ers zijn er wel te vinden ;-) Maar wat doen we er eigenlijk? Persoonlijk ben ik m’n Hyves-pagina gestart als experiment om voor een klant een actie te doen. Want Hyves is wel een manier om een groep jongeren te benaderen waarvan je weet dat ze een bepaalde interesse delen. En zo’n perfect gesegmenteerde doelgroep vind je bijna nergens. Was de actie een succes? Nou nee, maar dat kan diverse redenen hebben. Het was erg last-minute, misschien wat hoog gegrepen en we waren niet bepaald ervaren in de wereld van de virtuele sociale netwerken. Inmiddels hebben we wel wat kennis opgebouwd en zijn sociale media een vast onderdeel geworden van de communicatieplannen van een flink aantal klanten. Want dit soort netwerken gaat vast wel overleven. Al is het maar door al die ‘oudere jongeren’ die hun schoolvriendjes en jeugdliefdes van vroeger willen blijven volgen...
Cas
Ja, dat is Flipper...
Bij LVT PR zijn we helemaal geflipt. De vrijmibo zal nooit meer hetzelfde zijn. Niet nu we de trotse eigenaren zijn van een Gottlieb 'Big House' flipperkast. Bouwjaar 1989, weinig kilometers, altijd binnen gestaan, van een oud vrouwtje geweest. Loodzwaar en voorzien van old school elektronica. Een kast met ballen, zeg maar.
Hokjesgeest
Ons vakgebied is slecht afgebakend. Zelf noemen we ons een adviesbureau voor PR en communicatie. Maar we schuwen de uitvoering ook niet. Sterker nog, voor een meer marketinggerichte campagne draaien we onze hand ook niet om. Meestal zit er wel een perscomponent in, maar het zwaartepunt kan ook bij een evenement of een mailing liggen. Dat die scheidslijnen vaag zijn, geeft ook niet. Het is een gevolg van de continue ontwikkeling van ons vakgebied. Wat het wel jammer maakt, is dat het verwarring in de hand werkt. Dat bleek ook toen ik recent als externe deskundige optrad bij examens van de opleiding Communicatiemanagement aan de Hogeschool Utrecht. Want wat moet de communicatiemanager van morgen kunnen? De ene student werd gevraagd een compleet winkelconcept te bedenken, de ander om de markt te verkennen voor een nieuw product. De derde kreeg de opdracht een personeelsblad te maken, met het dringende verzoek niet verder na te denken over de vraag of dat nou de beste oplossing was voor het gesignaleerde communicatieprobleem. Niet echt opdrachten die aansluiten bij wat er straks van communicatiemanagers wordt verwacht. Straks moeten ze crossmediaal en crossdisciplinair denken, maar wel binnen het communicatievak. En daar kwamen ze alle drie niet meer aan toe. Twee van de drie studenten konden in een adviesverslag eigenlijk de communicatiecomponent niet passend meer invullen. Ze kozen voor heel traditionele en zeer kleinschalige middelen om toch echt het grote publiek te bereiken. Of gaven geen aandacht aan nieuwe media, terwijl een van de belangrijkste doelgroepen nu net jongeren waren. Maar ook PR kwam er binnen de middelenkeuze bekaaid vanaf. En dat viel mij natuurlijk het meest op. Jammer, want juist op het snijvlak van al die verschillende disciplines binnen het communicatievak, gebeuren de spannendste dingen.
Het vak biedt zoveel ruimte en invalshoeken dat je er heel creatief mee om kunt gaan. Die vrijheid heeft de communicatieprofessional nodig; en dat begint al in de opleiding. Dus als het bedrijfsleven en de opleidingen beter aan elkaar kenbaar maken wat ze van elkaar verwachten, kunnen we samen het vak verder helpen. Gewoon een kwestie van beter communiceren!
Cas
LVT Beach Party 2007!
Waar ontmoeten een directeur van een leasemaatschappij, een redacteur van de Party en een PR-specialist voor de IT-sector elkaar? Juist ja, op de LVT Beach Party! De editie van 2007 was weer een groter succes dan die van vorig jaar. Ontdek jezelf en 129 andere gasten op: www.lvtgroup.com/beachparty2007. En tot ziens in 2008 (maar liefst wat eerder natuurlijk...)
Het is weer komkommertijd!
Komkommertijd. In onze business een veelgebezigde uitdrukking in deze tijd van het jaar. Iedereen weet ook direct waar je het over hebt. Maar waar komt de uitdrukking eigenlijk vandaan? Tijd voor wat research (kan ook, 't is immers komkommertijd...) Wikipedia biedt uitkomst:
"Komkommertijd is een periode van het jaar waarin weinig nieuws te melden is omdat politici en veel anderen op vakantie zijn. Hoewel sommige mensen denken dat het woord een verbastering is van kommertijd (letterlijk: tijd van 'kommer', ellende) - een periode waarin er slechts armoedig nieuws te melden valt - wordt algemeen aangenomen dat het woord afkomstig is uit de tuinbouw.
In het verleden werden door het warme weer in de zomerperiode veel komkommers aangevoerd, eerst vanonder platglas en later uit de glastuinbouw. Door de enorme aanvoer daalt de prijs drastisch. Bij gebrek aan ander nieuws schreven de dagbladen in deze periode over de prijs van de komkommers. Op de voorpagina's verschenen foto's van de tuinder die de grootste komkommer had gekweekt, breed grijnzend met zijn gigantische product."
Prima, weer wat geleerd. Maar betekent dit dan dat we vanaf nu tot pak'mbeet eind augustus achterover kunnen leunen. En dus al googlend, myspacend en hyvend de zomer door moeten zien te komen? Geenzins! Immers, bij LVT PR is het elke dag komkommertijd. De komkommer wordt namelijk door menig collega (te pas en te onpas) in de dagelijkse lunch verwerkt. Wellicht een van de redenen dat de lunches bij LVT PR bij velen inmiddels beroemd zijn geworden. De lunch is overigens een prima aanleiding om eens bij te praten, nader kennis te maken (met andere collega's) en snode plannen te smeden. Dus hierbij een oproep aan alle relaties van LVT PR, journalisten, klanten: laat komkommertijd 2007 dit jaar niet ongemerkt voorbij gaan en kom een keer gezellig lunchen. Kost jullie wat tijd en ons wat komkommer, maar je krijgt er in elk geval een goed belegde boterham voor terug.
Tot komkommertijd!!
Paul
Imagoprobleem
John de Mol is weer gestopt met de TV-zender Tien. De programma’s zijn overgedaan aan RTL. Dit alles in ruil voor 26,3 procent van de aandelen RTL. ‘Een goeie deal voor alle betrokkenen’, aldus De Mol. Als één van de redenen voor het niet behalen van de doelstellingen, noemde hij in NOVA het imago van Tien en de beeldvorming rond zijn eigen persoon. Het ‘poenerige’ beeld dat zou ontstaan zijn bij het massaal ‘aankopen’ van grote sterren. Dat beeld heeft de zender nooit kunnen overwinnen. Wat zeker niet helpt is dat zijn eigenaar weigerde en weigert om iets aan dat imagoprobleem te doen. Want ‘dat is niet nodig voor iemand die op de achtergrond werkt. Dat is niet dom, hooguit koppig en hardleers’. Iemand die een dergelijke zware stempel drukt op het medialandschap van een klein land als Nederland, opereert alleen nooit op de achtergrond. De Mol geeft zijn naam aan z’n bedrijven, gaf in eerste instantie zijn naam aan zijn zender, presenteerde zelf zijn aankopen en zijn naam is als bedenker van formats en producent van programma’s dagelijks op de titelrol van diverse TV-programma’s te zien.
Koppig- en hardleersheid zijn geen slechte eigenschappen voor een ondernemer. Maar je imagoprobleem niet serieus nemen, is vanuit ondernemersoogpunt misschien toch wel dom. Zeker als je het zelf als reden opgeeft voor het mislukken van je TV-avontuur. Waarschijnlijk deert het ‘m niet omdat-ie voor zich zelf ‘een goeie deal’ heeft gesloten. Want dat De Mol niet echt met z’n imagoprobleem zit, bleek overduidelijk tijdens een interview met het NOS Journaal. Daar deed hij er nog een schepje bovenop. Het hele managementteam had namelijk gewed dat aan het einde van het jaar iedereen van Tien een nieuwe baan zou hebben. Leuk hoor; het duurbetaalde management dat een weddenschap afsluit over de toekomst van zijn medewerkers. Dat getuigt niet alleen van weinig invoelend vermogen met mensen die nu hun baan kwijtraken. Het impliceert ook dat niet het hele management hetzelfde idee heeft. Immers, zonder uiteenlopende meningen geen weddenschap. Ook prettig te weten als je op straat komt te staan; dat het management in elk geval niet voor iedereen een glansrijke toekomst ziet. En dat maakt zo’n uitspraak in elk geval poenerig, en eigenlijk ook gewoon dom.
Cas
Koppig- en hardleersheid zijn geen slechte eigenschappen voor een ondernemer. Maar je imagoprobleem niet serieus nemen, is vanuit ondernemersoogpunt misschien toch wel dom. Zeker als je het zelf als reden opgeeft voor het mislukken van je TV-avontuur. Waarschijnlijk deert het ‘m niet omdat-ie voor zich zelf ‘een goeie deal’ heeft gesloten. Want dat De Mol niet echt met z’n imagoprobleem zit, bleek overduidelijk tijdens een interview met het NOS Journaal. Daar deed hij er nog een schepje bovenop. Het hele managementteam had namelijk gewed dat aan het einde van het jaar iedereen van Tien een nieuwe baan zou hebben. Leuk hoor; het duurbetaalde management dat een weddenschap afsluit over de toekomst van zijn medewerkers. Dat getuigt niet alleen van weinig invoelend vermogen met mensen die nu hun baan kwijtraken. Het impliceert ook dat niet het hele management hetzelfde idee heeft. Immers, zonder uiteenlopende meningen geen weddenschap. Ook prettig te weten als je op straat komt te staan; dat het management in elk geval niet voor iedereen een glansrijke toekomst ziet. En dat maakt zo’n uitspraak in elk geval poenerig, en eigenlijk ook gewoon dom.
Cas
"Commerciële redactie? Ja, graag!"
Eva van Reijmersdal promoveerde vorige week aan de UvA. In haar onderzoek toont zij aan dat ”consumenten het helemaal niet erg blijken te vinden wanneer reclame met redactionele inhoud wordt vermengd”. Van Reijmersdal verklaart dat vermenging van reclame en redactie (ook wel brand placement of non-spot advertising genoemd) niet alleen wordt geaccepteerd, maar ook werkt! Oftewel: Vermenging van marketing en PR heeft een positief effect op merkherinnering, merkimago en consumentengedrag.
De consument heeft behoefte aan commerciële content. In het onderzoek geven mensen aan dat zij zelf wel kunnen beoordelen of zij iets aan de informatie in zo’n advertorial of themarubriek hebben. Informatie op de pagina's 'Goed Gespot' en 'Leuk voor Thuis' wordt niet als reclame ervaren. En hoe redactioneler het format, hoe minder het wordt gezien als irritant en misleidend. Met creatieve persberichten, producttests, advertorials en samples zorgen we dat onze klanten in de voor hen belangrijke bladen en RTV-programma's verschijnen; of dat nu via redactionele inhoud of via allerlei combinatievormen is...
De consument heeft behoefte aan commerciële content. In het onderzoek geven mensen aan dat zij zelf wel kunnen beoordelen of zij iets aan de informatie in zo’n advertorial of themarubriek hebben. Informatie op de pagina's 'Goed Gespot' en 'Leuk voor Thuis' wordt niet als reclame ervaren. En hoe redactioneler het format, hoe minder het wordt gezien als irritant en misleidend. Met creatieve persberichten, producttests, advertorials en samples zorgen we dat onze klanten in de voor hen belangrijke bladen en RTV-programma's verschijnen; of dat nu via redactionele inhoud of via allerlei combinatievormen is...
Subscribe to:
Posts (Atom)
