Beurzen en borrelhapjes: meelwormen?!

Donderdag 7 april 2011 was ik op de Sanoma Media Parade in Hoofddorp. Tijdens de pauze werden vette borrelhapjes aangeboden. Ik twijfelde, maar bezweek toen ze voor de derde keer langs kwamen. Ik had mijn ontbijt namelijk weer eens overgeslagen - snoozen wint het nog steeds van opstaan – en ik lustte onderhand wel iets.

Heerlijk, zo’n kipnugget. Ik nam een hap: smaakte prima. De dame vroeg of ik niet wilde weten wat ik at? Oeps, betrapt. Een beetje schranzen terwijl ik zo mijn best doe om gezond te eten. Met blozende wangen geef ik aan van niet.

In alle rust en bescheidenheid antwoordt de dame dat het ‘bugnuggets’ zijn. Een hapje dat voor 40 procent uit meelwormen bestaat. Dit in het kader van alternatieve voeding. Na het woord meelwormen stopte ik eigenlijk al met luisteren.

Het zorgde voor veel geroezemoes in de Sanoma-hal: “Meelwormen? Nee echt? Mijn hemel!”. Gelukkig was ik niet de enige die verbaasd reageerde. Mijn smaakpapillen vonden het best lekker. Ik ben compleet in de war. Hoe erg zijn we als mensheid gefaald als we al onze natuurlijke bronnen hebben opgemaakt? Heeft meer biologisch en bewust eten geen zin?

Zeker wel, nu hebben we nog een keus in wat we in onze mond stoppen en wat we samen verbruiken. Het blad Kijk verzorgde deze verrassende hapjes. In het maandblad, dat op alle tafeltjes was verspreid, staan gedegen artikelen en intrigerende reportages. In de uitgave van deze maand pakt het blad uit met een groot achtergrondartikel over het voedselprobleem: 'Hoe voeden we in 2040 negen miljard monden'. Hierin onder meer een passage over het alternatief: insecten.

Mijn complimenten voor de marketeers van het blad en deze bizarre en sensationele beleving. Via dit middel heeft het blad ‘Kijk’ mij erop gewezen dat er langzaam een grondstoffentekort ontstaat. Daarvan ben ik diep onder de indruk geraakt. Het zorgde ervoor dat ik me in het tijdschrift heb verdiept en ik hun kernwaarden scherp op het vizier heb staan. Daar draait het toch uiteindelijk om in communicatie: via beleving en emotie je boodschap overbrengen.

De bugnuggets zijn een succes. Wedden dat als je ze als duurzaam hapje op je event serveert met de introductie: “I don't want to bug you, but…” veel gesprekken voert?

Annemieke

Automotive PR Benelux

Vandaag zijn we officieel van start gegaan met Automotive PR Benelux. LVTPR is opgenomen in het wereldwijde netwerk van Automotive PR (APR). APR ondersteunt klanten in de automotive sector met pr- en communicatieactiviteiten. Dat doen we samen met de collega’s van APR Duitsland, APR Frankrijk, APR Italië en APR Spanje. APR heeft verder kantoren in de Verenigde Staten en China, en partners in Brazilië en Mexico. Ook in Rusland en India is ervaring opgedaan met projecten.

LVTPR heeft pr-campagnes opgezet en begeleid voor klanten als Autodistribution (Benelux-distributeur van aftermarket auto-onderdelen en een retailketen van onderhouds- en reparatiebedrijven), tachograafleverancier Stoneridge, schokbrekerfabrikant Bilstein en de Nederlandse leasemaatschappij Strix Lease Service. Daarnaast heeft het bureau ervaring in copywriting en projectmanagement voor brancheverenigingen en grote automerken en -leveranciers, waaronder de nummer 2 in de markt. Een ideale basis om op door te bouwen!

Hoe internet je brein verandert – en de rol van Rich Media Releases

Het interview met Nicholas Carr gelezen? Mooi, dan gaan we verder. Volgens Carr verandert het internet de structuur van onze hersenen. We hebben tegenwoordig online toegang tot een enorme schat aan informatie. Een groot pluspunt. Maar volgens Carr is er ook een keerzijde. Zo lijkt het erop dat we oppervlakkiger gaan denken, juist door de grote hoeveelheid informatie.

Online teksten worden steeds rijkelijker voorzien van hyperlinks. Uit onderzoek blijkt echter dat we informatie in traditionele en meer lineaire teksten veel beter opnemen en onthouden dan teksten met hyperlinks. Hoe meer links, hoe verwarder de lezer. Dat schijnt te komen doordat je elke keer de afweging maakt of je wel of niet op een link moet klikken. Het is ook aangetoond dat teksten of presentaties die zijn opgeleukt met video’s niet per definitie de boodschap beter overbrengen.

Hoe dit komt? Daarvoor moeten we in de werking van onze hersenen duiken. Het schijnt iets te maken te hebben met ons vermogen om informatie via het werkende geheugen over te brengen naar het langetermijngeheugen. Feiten die naar ons langetermijngeheugen worden getransporteerd, kunnen zich ontwikkelen tot complexe ideeën en gedachten. Het transport vormt echter de bottleneck: het langetermijngeheugen heeft een onbeperkte capaciteit, maar het werkende geheugen kan informatie slechts heel kort opslaan. Ben je afgeleid? Dan kan het goed zijn dat dit geheugen wordt gewist. Het larderen van een tekst met hyperlinks, leuke filmpjes en afbeeldingen leidt de lezer af van de daadwerkelijke tekst.

Natuurlijk is het leuk om nieuwe communicatiemogelijkheden te benutten. Maar de basisregel in communicatie: ‘wie zegt wat tegen wie in welke situatie, met welk middel en met welk gewenst effect’ geldt altijd. Dus wat is de boodschap? Wat is het doel? Wie wil je precies bereiken? En dan als laatste; welk middel past daar dan het beste bij? Dat zou een Rich Media Release kunnen zijn. Of niet…

Marije

Hoe internet je brein verandert – introductie

De Rich (of Social) Media Release bestaat al een tijd en wordt langzaamaan steeds populairder bij bedrijven. Iedereen wil een flashy document met allerlei linkjes, streams en video- en beeldmateriaal. Het ziet er niet alleen gaaf uit, maar je biedt de journalist een extra service. Bijvoorbeeld door allerlei beeldmateriaal en achtergrondinformatie mee te sturen. Daarnaast laat je als bedrijf zien dat je innovatief communiceert. Maar de vraag rijst: is een Rich Media Release in alle gevallen de beste manier om je (media)doelgroep te informeren?

Via verschillende kanalen (jawel, ook online) discussieert men hoe internet je brein verandert. Ook buitelen - vaak zelfbenoemde - goeroes over elkaar heen om te verkondigen hoe social media de sociale vaardigheden van gebruikers beïnvloedt. Ik vraag me dan ook af: is een Rich Media Release wel effectief voor het overbrengen van een (complexere) boodschap? Dit interview met Nicholas Carr, schrijver van het boek ‘Het ondiepe, wat internet met onze hersenen doet’, uit de Volkskrant zet me nog meer aan het denken. Ik stel voor dat ook jij het eerst leest. Dan praten we morgen verder…

Marije

LVTPR-covergirl

Vandaag is het coverartikel van het blad Intermediair gepubliceerd. Hierin ben ik geïnterviewd over jonge moeders en hun carrière. Als pr-consultant ben je altijd klanten aan het adviseren hoe ze het beste een interview voor kunnen bereiden en geven. Hoe ze zich moeten kleden op een foto. Hun gedrag. En ga zo maar door. Deze keer was ik zelf aan de beurt. Het eindresultaat mag er wezen. Blijkbaar is het advies dat ik mijzelf heb gegeven en van collega’s heb gehad goed geweest. Ik sta namelijk niet alleen op de cover van de Intermediair, het interviewresultaat mag er ook zijn.

Voorafgaand aan het interview heb ik me eerst afgevraagd wat ik precies wilde vertellen. Intermediair-journaliste Nicole Carlier – zij zou het artikel maken - gaf aan wat ze precies van mij wilde weten. Dat scheelt. Nadat ik mijn verhaallijn had bepaald, plande ik een tijd in met de journaliste. Belangrijk was dat ik rustig het gesprek kon voeren, zonder afleiding uit de omgeving. Dat is altijd prettig, omdat je dan goed naar jezelf luistert. In mijn geval: niet verzanden in teveel geratel. Verder heb ik er rekening mee gehouden dat het interview kon uitlopen. Dat gebeurde uiteraard ook. In plaats van een half uur praatten we zomaar drie kwartier.

Foto maken

Ook voor een goede foto is de voorbereiding essentieel. Wat wil de fotograaf neerzetten? Wat moet je aan? En wie komen er op de gevoelige plaat? Vooraf heb ik contact gehad met de professionele fotograaf Duco de Vries, die me de opdracht uitlegde. Zijn doel? Een vrouw neerzetten die in controle is. De kinderen horen er gewoon bij en komen niet met hun gezicht op de foto. Het draaide dus echt om mij. Dit gaf behoorlijk wat druk, want wat moest ik aan? De dag voor de fotoshoot, die overigens gewoon bij mij thuis plaatsvond, heb ik kleding uitgezocht.

Kinderen

De volgende dag: ik kwam thuis vanuit mijn werk en zag een ware fotostudio in de woonkamer (!). Geen stress meer over mijn outfit. Duco was erg vriendelijk en legde de opdracht nog een keer uit – uiteraard nadat hij zijn buikje had gevuld met de heerlijke pannenkoeken van vriendlief. Mijn outfit werd meteen goedgekeurd. En toen dus echt de foto. Eerst vooral wat onwennig, maar eenmaal gewend aan de positie en aanwijzingen ging het steeds beter. Overigens is het fotograferen met kinderen een echte uitdaging! Probeer een tweejarige maar eens uit te leggen dat ze niet in de camera mag kijken. Gelukkig hielpen haar grote zus en papa heel goed mee.

Hulde aan werkende ouders

De hele ervaring was zowel enerverend als trotsmakend. Het resultaat is nog beter geworden dan ik had verwacht. En om inhoudelijk op het onderwerp in te gaan: ik denk dat het niet uitmaakt wanneer je samen voor kinderen kiest. Zolang je maar gelukkig bent en achter de keuzes staat die je maakt in het leven. Als je écht carrière wilt maken en jong ouder wilt worden, kan dat. Hulde voor alle werkende ouders!

Naomi

Eerder verschenen...

...op Monsterboardblog: Social media: werk en privé gescheiden?

Regelmatig geef ik workshops over social media. Steevast krijg ik dan de vraag in hoeverre je werk en privé moet scheiden bij het twitteren of het aanpassen van je Facebook- of LinkedIn-status. Mijn eerste antwoord is altijd dat niets moet. Je bepaalt zelf hoe je omgaat met social media. Hoe meer ontspannen, hoe leuker het wordt. Lees verder...

De andere kant

Pr-professionals zijn niet gewend om in de belangstelling van de pers te staan. Liever zorgen we er van achter de coulissen voor dat onze klanten in de media komen. Vandaag moesten we er echter zelf aan geloven. Erg vonden we dat niet, want het betreft een heugelijk feit: de officiële ondertekening van onze raamovereenkomst met de betrokken gemeenten voor de promotie van Utrechtse Heuvelrug. Ons doel de komende twee jaar: het verder versterken van de naamsbekendheid van de Utrechtse Heuvelrug als recreatieregio in Nederland.

Hoe we dit gaan doen? Met blended communicatie. De strategie die we in onze inschrijving op de aanbesteding presenteerden omvat een geïntegreerde aanpak waarin we alle communicatiemiddelen kunnen inzetten die tot onze beschikking staan. Dit doen we in nauwe samenwerking met de VVV’s in de regio. Ook betrekken we de gebiedspartijen en het bedrijfsleven in onze activiteiten om een zo groot mogelijk draagvlak te creëren. We voeren frequent overleg met betrokkenen en creëren middelen die variëren van beursdeelname, evenementorganisatie tot intensieve persbewerking, inzet van social media en het uitgeven van een krant. Centraal in de strategie staat de website, die we uitbreiden met allerlei nieuwe functies. En dat alles doen we in-house. Daar zijn we stiekem best trots op.

Team Utrechtse Heuvelrug

Annemiek, Cas, Hanneke, Marije en Els