Onderzoek: Twitteraars claimen merknamen beursgenoteerde bedrijven

Bunnik, 9 september 2008 – Beursgenoteerde bedrijven van de AEX-index en Bel20 lopen een reëel risico dat hun merknaam op microbloggingplatform Twitter gebruikt wordt voor andere doeleinden dan hun eigen communicatie. Van de 45 AEX-indexfondsen en Bel20-bedrijven zijn slechts twee Twitter-accounts herkenbaar als eigendom van een beursgenoteerd bedrijf. Achttien merknamen zijn tot op vandaag nog niet geregistreerd. Van de in totaal 27 wél geregistreerde Twitter-accounts, zijn er 25 accounts die gebruikmaken van de namen van de beursgenoteerde bedrijven. Het is echter onduidelijk en in enkele gevallen zelfs dubieus wie ze heeft geregistreerd. Dat blijkt uit een onderzoek van het PR- en communicatiebureau LVT Benelux PR.

Met Twitter is het mogelijk om korte berichten - Tweets - van maximaal 140 karakters te versturen en ontvangen via de pc of de mobiele telefoon. Andere gebruikers kunnen zich vervolgens abonneren op deze Tweets en communiceren met andere Twitteraars. Hoewel het aantal merken dat Twitter gebruikt om met doelgroepen te communiceren nog beperkt is, zien steeds meer bedrijven er de waarde van in. Van de AEX-index- en Bel20-bedrijven gebruiken echter slechts twee bedrijven Twitter actief. Het meest actief is navigatiespecialist TomTom met 78 updates en 82 Twitter-volgers. Uitzendbureau Randstad meldt dat het op zoek is naar recruiters.

Dat het risico op online misbruik van de bedrijfsnamen – ook wel ´brand jacking´genoemd – reëel is bleek begin augustus 2008 nog. Een zekere Janet registreerde toen het Twitter-account Exxon Mobil en beantwoordde vragen van andere Twitter-gebruikers. Deze gebruikers kregen de indruk dat Janet de officiële standpunten van Exxon Mobil uitdroeg. Andere bloggers maakten Exxon Mobil hierop attent, waarna het bedrijf maatregelen nam om het Twitter-account van Janet af te sluiten. Een analist van Forrester Research reconstrueerde het verhaal en vroeg Exxon Mobil om een reactie. Janet leek uiteindelijk geen enkele relatie met Exxon Mobil te hebben.

Op Twitter staan volgens het onderzoek van LVT Benelux PR 25 accounts geregistreerd die gebruikmaken van de namen van beursgenoteerde AEX-index- en Bel20-bedrijven maar waarvan onduidelijk is wie de eigenaar is. In enkele gevallen is echter overduidelijk dat dit niet de onderzochte bedrijven zijn. Zo was op de 26 augustus 2008 op Twitter.com/Inbev te lezen dat dit account te koop stond en dat geïnteresseerden via e-mail contact konden opnemen (inmiddels lijkt het account niet meer te bestaan). Twitter.com/Heineken blijkt geregistreerd te zijn door ene Ken Heine. Op Twitter.com/AgfaGevaert zijn louter Aziatische tekens te lezen. Het account is echter wel voorzien van het officiële logo van Agfa Gevaert. Een onbekende Twitteraar meldt verder op Twitter.com/INGGroup dat hij of zij binnenkort goed en slecht nieuws over ING zal gaan bloggen en vraagt andere Twitteraars om scoops door te sturen.

Op Marketingfacts discussiëerden bloggers onlangs over de vraag of bedrijven hun bedrijfs- en productnamen moeten registreren op Twitter en allerlei andere nieuwe online initiatieven. Het voorval bij Exxon Mobil maakt echter duidelijk dat brand jacking wel degelijk vervelende gevolgen voor een bedrijf kan hebben. Bovendien maakte de Securities and Exchange Commission (SEC, de Amerikaanse beurswaakhond) eind juli 2008 in een toespraak bekend dat het werkt aan een nieuwe richtlijn voor beursgenoteerde bedrijven. Deze richtlijn houdt in dat beursgevoelige informatie in de toekomst als openbaar beschouwd wordt wanneer de informatie op een bedrijfswebsite of corporate blog staat. De nieuwe richtlijn zou aanzienlijke gevolgen kunnen hebben voor het gebruik van social media - waaronder Twitter - als communicatiemiddel voor bedrijven met beleggers en investeerders.

LVT Benelux PR adviseert bedrijven die nog geen Twitter-account hebben geregistreerd dit alsnog te doen. Het registratieproces is eenvoudig en kost hooguit enkele minuten per registratie. Hoe dan ook raadt LVT bedrijven aan om te monitoren of en op welke manier er over hen wordt gesproken op Twitter. Dit kan bijvoorbeeld door op http://search.twitter.com een zoekopdracht op de eigen bedrijfsnaam in te geven en daar vervolgens een RSS feed op te nemen (voorbeeld).

LVT Benelux PR voerde het onderzoek uit op 26 augustus 2008 voor de 25 AEX-indexbedrijven en de twintig aan de Bel20 genoteerde bedrijven. Het onderzoek is uitgevoerd naar aanleiding van het geval van brand jacking bij Exxon Mobil. In het Verenigd Koninkrijk werd een soortgelijk onderzoek uitgevoerd onder de FTSE 100-bedrijven.

Silent majority

Clint Eastwood zei eens: “Opinions are like assholes. Everybody has one.” Maar everybody valt naar mijn idee uiteen in twee soorten mensen. Aan de ene kant zijn er mensen die overal een mening over hebben én die ook te pas en te onpas verkondigen. Daarnaast is er zoiets als de ‘silent majority’. En die wil nog wel eens vergeten worden. We kijken graag naar de meningen van deze en gene op internet. Proberen trends te herkennen, meningen te inventariseren, de ‘online presence’ van de merken die we vertegenwoordigen te volgen.

Maar ik vraag ik me wel af: hoe representatief zijn de meningen van hen die bloggen, posten, twitteren, fringen, chatten en wat dan ook, voor de mening van hen die dat niet doen? En hoe groot is de invloed van de echte internet-actievelingen op de silent majority? Want die groep loopt uiteen van echte opinieleiders; goeroes in hun vakgebied, echte deskundigen, tot aan de reageerders op de Telegraaf-site. Wat doen ze voor de meningsvorming van ‘gemiddeld ‘ (als zoiets al bestaat) Nederland? Reikt hun invloed verder dan hun clubje van gelijkgestemden of de subcultuur waarin ze zich bevinden?

Internet is gemakkelijk: altijd bereikbaar, nergens vind je zoveel meningen en nooit was het zo makkelijk ze te verzamelen. Dat moet ons niet verleiden te denken dat op Internet geuite meningen altijd een echt representatief beeld geven van wat er leeft.

Vindt echt iedereen dat de doodstraf weer moet worden ingevoerd?
Is iedereen echt tegen de Prius omdat die alleen door zelfingenomen geitewollensokkentypes wordt gereden?
Zit heel telefonerend Nederland echt in spanning tot de iPhone breed beschikbaar is?

Als ik op de internet-opinies afga wel. Ik hoop toch dat het anders is. En eigenlijk dénk ik het ook. Ik stap zelf immers ook maar - net als nu - heel af en toe uit de silent majority, maar heb wel overal een mening over…

Cas

Party Time!

Hij was er weer: de Beach Party van de LVT Group! De vijfde alweer, maar voor mij als nieuwe telg van de LVT Group was dit een mooie gelegenheid om klanten en journalisten te ontmoeten. Tegen 12 uur ging ik samen met Marije, ook een nieuw gezicht binnen LVT, op weg naar Vinkeveen Haven. Daar zagen we dat de meiden van Eventive al druk bezig waren om het terrein te versieren. Dus we hebben snel geholpen om de laatste puntjes op de i te zetten.

Uiteraard was er voor de gasten de nodige (ont)spanning. Ze konden bijvoorbeeld genieten van een heerlijke Ayurvedische voetenmassage. Voor de sportievelingen was er een workshop capoeira, een Braziliaanse vechtdans. Daarnaast lagen er in de haven een aantal valkjes, sloepjes en een grote ruime sloep klaar voor korte tochtjes over de Vinkeveense Plassen.

Tegen zes uur ging de barbecue aan en dat bleef niet lang onopgemerkt. Binnen een mum van tijd stond er dan ook een lange rij voor de lekkere salades, vis- en vleessoorten en andere lekkernijen. Op de achtergrond speelde de band La Vie en Rose, zodat mensen swingend aan het eten waren.

In totaal hadden we zo’n 130 gasten en de reacties waren allemaal positief. Iedereen had zich erg goed vermaakt en heerlijk gegeten. Al met al een zeer geslaagde dag. De hele dag is op de gevoelige plaat vastgelegd, de foto’s zijn te bekijken via deze link.

Veel kijkplezier en hopelijk tot volgend jaar!

Daniëlle

Het platteland komt naar u toe

Mijn buurvrouw is trendwatcher. Zij vertelde me dat we voor 2010 een volledige ‘terug-naar-de-natuur’-revival kunnen verwachten. Alle tekenen zijn er. Boer zoekt vrouw is een gigasucces, knuffelen met koeien neemt hand over hand toe op het platteland. Lanterfanten moet weer (zie www.lanterfanten.nl). Er zijn excursies voor schoolklassen om te laten zien dat danoontjes eten alleen kan dankzij de koeien in de wei. De slow food-beweging wint terrein. Kortom, we mogen weer trots zijn op onze boerenstand. De modeontwerpers en alle andere designers zijn al druk in de weer met dit thema. Benieuwd wat het gaat worden in 2010.

De massale omarming van reclamebureaus van regionale accenten en dialecten is eveneens een teken aan de wand dat mijn buurvrouw wel eens gelijk kan hebben. En dat is vreemd omdat eind vorige eeuw iedereen dacht dat het dialect de 21ste eeuw niet zou halen.

Hoe anders is de situatie nu. Het platteland komt dagelijks naar u toe. Bij producten als Hooghoudt (Uut Grunn), Zeeuws Meisje (Ons ben zuunig hè) en Pijnenburgkoek (Noord-Brabants), kun je nog volhouden dat dit streekproducten zijn, waarvan de reclamemaker de authenticiteit versterkt met een accent of dialect. Maar hoe zit het met de reclames van SNS Bank (Limburgs), Cora van Mora (Limburgs), Pearl (Noord-Brabander met slechtziende helderziende vrouw) en UPC (Noord-Brabants)? Dit zijn allemaal bedrijven met een nationale uitstraling. Het antwoord van de communicatieafdelingen van deze bedrijven is steevast hetzelfde. We willen het gevoel van echtheid, eerlijkheid en authenticiteit versterken. Prima, als het de omzet verhoogt.

Wat mij wel tegen de borst stuit is als de overheid zich in zijn communicatie bedient van een dialect. Gemeenten werven bijvoorbeeld personeel dat een streektaal beheerst, in vacatureteksten opgesteld in het dialect. De overheid is er voor alle Nederlandse burgers en moet daarom te allen tijde in het ABN communiceren. Dus ook een grappig bedoeld Postbus 51-spotje als Tied veur ’t nije ried’n is niet geschikt als overheidscommunicatie. De overheid zou op dit punt een principieel beleid moeten ontwikkelen. Dialect en streektalen sluiten groepen uit en daar mag de overheid zich niet aan schuldig maken.

Ben

Taalles voor ambtenaren

Ik ken er een paar persoonlijk, ambtenaren. En voor hen geldt dit natuurlijk niet. Maar over het algemeen kan toch wel gezegd worden dat deze beroepsgroep kampioen is in wollig en onbegrijpelijk taalgebruik. En dan heb ik het nog niet eens over de taalfouten die ze in hun warboel nog kwijt kunnen. Zonder iemand voor de schenen te willen schoppen, kun je stellen dat ambtenaren in hun teksten geen rekening houden met hun doelgroep. Het Rijk ziet dit ook in en start in september 2008 een broodnodige taal-opfriscursus. Het doel? Minder werkdruk (nee, deze koppen we niet in) voor de ambtenaar en minder stress voor de burger. Als ambtenaren een brief toesturen die de burger direct begrijpt, belt deze niet op met vragen en is de zaak sneller rond.

Archaïsch taalgebruik is ambtenaren eigen. Oneindig lange zinnen, wollige omschrijvingen, moeilijke woorden. Ze sluiten maar zelden aan op de doelgroep. In de gemeente Tilburg bijvoorbeeld, joegen vooral de brieven van de sociale dienst de ontvangers schrik aan. Strenge bewoordingen en onduidelijke formuleringen zijn niet prettig als je ze ontvangt van een instantie waarvan je financieel afhankelijk bent. Deze gemeente stak hier een stokje voor. Brieven zijn herzien, medewerkers op cursus gestuurd. Steeds meer overheidsinstanties volgen dit voorbeeld. Ook initiatieven als de website www.schrijfmaargewoon.nl helpen de ambtelijke schrijver een handje. Deze site vertaalt als het ware ambtelijke teksten naar begrijpelijk Nederlands. Doelgroepgericht denken is iets wat bij de overheid tot op heden nog niet genoeg aandacht kreeg. Een initiatief als dat in september van start gaat, doet mij deugd. Eindelijk. Ook de overheid staat stil bij haar boodschap en de doelgroep met wie zij communiceert.

De politie regio Utrecht heeft de cursus nog niet gehad, zo blijkt wel uit dit stuk proza:

Hierbij bericht ik u dat op grond van een door mij aan het centraal justitieel incasso bureau (C.J.I.B.) gedaan verzoek tot intrekking van de aan u opgelegde beschikking met bovengenoemd zaak- en procesverbaalnummer, het C.J.I.B. de betreffende beschikking heeft vernietigd.

Na even graven in mijn geheugen sijpelt door dat dit waarschijnlijk een snelheidovertreding betreft op een plek waar ik nooit geweest ben…. Deze is klaarblijkelijk kwijtgescholden, toch?

Els

‘A satisfied customer! We should have him stuffed!’

In de hilarische serie over het chaotische hotel Fawlty Towers doet John Cleese deze klassieke uitroep. Tevreden klanten zijn niet altijd vanzelfsprekend. Vandaar dat LVT de klanttevredenheid liet meten. Onze stagiaire zette een onderzoek in elkaar waarin het aanbod en de kwaliteit van de dienstverlening onder de loep werd genomen. Klanten weten onze resultaatgerichte aanpak, de mediarelaties en ons tekstwerk met name te waarderen. Ook de mediatraining blijkt een van de hoogst gewaardeerde items.

Kennis en ervaring zijn van onschatbare waarde. De investeringen die we hierin doen, missen hun uitwerking niet. Met een score van 4 uit een mogelijke 5 worden deze twee goed gewaardeerd. Maar de aandacht hiervoor mag natuurlijk niet verslappen.

Uiteraard ligt voor ons de focus op het optimaal bedienen van klanten en media. Dat is voor ons het hoogst haalbare resultaat. Met de groei die we doormaken, is het daarmee soms lastig dezelfde focus te houden op álle bedrijfsactiviteiten. Zeker als die wat meer in de ‘periferie’ liggen.

In alles wat we doen werken we zo transparant mogelijk. Dus ook als het op de ‘afrekening’ aankomt. Toch bleek dit administratieve stuk met een ‘gewone’ voldoende minder goed gewaardeerd. Uiteraard proberen we de afrekening zo te maken dat er nooit vragen over kunnen bestaan. In de praktijk lukt dat ook. Toch heeft een aantal klanten aangegeven rapportage en facturering meer naar eigen formats en snelheid te willen krijgen. Op deze twee punten hebben we direct actie ondernomen. Zodat we bij een herhalingsonderzoek ook op deze gebieden meer dan een magere voldoende zullen scoren.

Al met al is er best reden voor tevredenheid. Maar geen reden om achterover te leunen. De aandachtspunten pakken we op, en aarzel niet ons uit te dagen waar dat kan.

Nieuwe Belgische kroonjuwelen?

Vorige week lanceerde de Italiaanse juwelier Vhernier een nieuw exclusief juweel opgedragen aan de stad Brussel: De Discoketting. Een en ander vond plaats tijdens een high society-feestje op de residentie van de Italiaanse Ambassadeur voor de NAVO in Brussel. Naast de vele baronnen en gravinnen was ook de Belgische prinses Lea aanwezig. Onze Brusselse collega's van LVT/PR verzorgden de mediarelaties en naast bekende publicaties als Elle en Marie-Claire hadden ze uiteraard ook het Belgische televisieprogramma Royalty uitgenodigd. Het resultaat kun je hier via YouTube bekijken.